جستجو در مقالات منتشر شده


۶ نتیجه برای ناصری

آقای ناصر ناصری، آقای محمدحسین محمودی قرائی، آقای صالح اشرفی، آقای محمدتقی بحرینی طوسی، آقای فرزین قائمی، آقای اختای جهانبخش،
دوره ۲۱، شماره ۴ - ( ۱۰-۱۳۹۲ )
چکیده

مواد معدنی موجود در پوسته­ی زمین بسته به ترکیب و خواستگاهی که دارند حاوی مقادیری از رادیونوکولئیدهای پرتوزا هستند. حضور این رادیونوکلوئیدها پیوسته بر میزان دوز دریافتی انسان از محیط تأثیر گذاشته و می‌تواند در سطوح بالا خطر زا باشند.  بوکسیت به­عنوان ماده­ی معدنی خام تولید آلومینیوم حاوی مقادیر نسبتاً بالایی از این رادیونوکلوئیدها است. فرآیند برداشت بوکسیت می‌تواند باعث تمرکز بیشتر این رادیونوکلوئیدها در باطله­ی آن یعنی گل قرمز شود. برای کاهش مخاطرات زیست محیطی گل قرمز و نیز به خاطر دارا بودن مقادیر بالای اکسیدهای آهن، از گل قرمز در صنایع سیمان و آجر سازی استفاده می‌شود. به لحاظ بالا بودن سطح پرتوزایی گل قرمز، باید پیش از استفاده در صنایع، سطح پرتوزایی آن از نظر شاخص‌ها و استانداردهای وابسته مورد ارزیابی قرار گیرد. از این رو در این پژوهش پرتوزایی نمونه‌های بوکسیتی و گل قرمز معدن بوکسیت جاجرم را که بزرگ‌ترین ذخیره­ی بوکسیت ایران است و سالانه حدود ۱۰۰۰۰۰۰ تن گل قرمز تولید می‌کند، از نظر شاخص‌های زیست محیطی مورد بررسی قرار داده‌ایم. در نهایت با توجه به میانگین سطح پرتوزایی اندازه گیری شده گل قرمز، نسبت اختلاط گل قرمز با خاک رس برای ساخت مصالح ساختمانی با سطح پرتوزایی پایین‌تر از حد مجاز مورد محاسبه قرار گرفت


اقای ساسان باقری، آقای حبیب بیابانگرد، خانم افسانه ناصری اسفندقه، خانم اعظم زاهدی، اقای کازیو ناکاشیما،
دوره ۲۴، شماره ۳ - ( ۷-۱۳۹۵ )
چکیده

بررسی سنگ­های فرومنیزین از جمله متاپریدوتیت­ها و متابازیت‌ها و انواع کلسیم­دار مثل کالک­سیلیکات­ها در بخش­های مختلف همبافت دگرگون ده­سلم در شرق ایران منجر به شناسایی تشکیل دوگانه­ی­ سنگ های آمفیبول­دار مختلفی شده­است. بررسیهای دقیق­تر این مجموعه­ها با به روش ریزپردازش الکترونی، آمفیبول­هایی با ترکیب­های مختلف و شرایط فیزیکی پایدار متنوع را آشکار ساخته­است. مهم­ترین آمفیبول­های سازنده­ی متاپریدوتیت­ها را می­توان به انواع منیزیم­دار شامل آنتوفیلیت و انواع کلسیم­دار شامل هورنبلند ترمولیتی، هورنبلند منیزیم­دار و ترمولیت اشاره نمود. در حالی که مهم­ترین آمفیبول­های سازنده­ی متابازیت، از جمله در سنگهای آمفیبولیت عبارتند از پارگازیت و چرماکیت. این تفاوت در ترکیب شیمیایی کانی آمفیبول می­تواند ناشی از نقش دو عامل شیمیایی سنگ مادر و شرایط فیزیکی دگرگونی باشد. به روش دما- فشار سنجی کانی آمفیبول، میانگین دما و فشار به دست آمده برای متابازیت­های گلوگاه را به ترتیب برابر با ۸/۵۲۷ درجه‌­ی سانتی­گراد و ۲۴/۶ کیلوبار و برای متابازیت­های ده­سلم ۷/۷۰۷ درجه‌­ی سانتی­گراد و ۸۶/۵ کیلوبار نشان داد. شرایط مذکور­خاطر­نشان می‌سازد که بخش شرقی کمپلکس ده­سلم که در تماس مستقیم با نفوذی­های اسیدی و پهنه­های میگماتیت­زایی ژوراسیک فوقانی بوده، بالا آمدگی بیشتری نسبت به بخش­های سردتر غربی داشته است. این بالا آمدگی ممکن است به سبب صعود پلوتون عظیم شاه­کوه و فعالیت مرتبط گسل­های شمالی-جنوبی منطقه مثل گسل کهور باشد.


خانم افسانه ناصری اسفندقه، آقای محمد رهگشای، آقای ساسان باقری، آقای ایمان نصف،
دوره ۳۱، شماره ۲ - ( ۳-۱۴۰۲ )
چکیده

مجموعه افیولیتی فاریاب در منطقه گلاشکرد در بخش جنوب شرقی سنندج- سیرجان قرار دارد. این مجموعه بیشتر دربردارنده بخش گوشته­ای افیولیت شامل دونیت­، ورلیت و پیروکسنیت­ و همچنین کرومیتیت و سرپانتینیت بوده که بر یک بستر دگرگونی از مجموعه باجگان رانده شده است. دونیت­ها به صورت توده­ای دیده می­شوند و گاهی دربردارنده لایه­های نازکی از کرومیتیت هستند. ورلیت­ها و پیروکسنیت­ها نیز به صورت دایک در بخش­های مختلفی رخنمون داشته و فراوانی کمی دارند. بافت­های اصلی موجود در مجموعه ورلیت و دونیت دانه ای و تنش آواری هستند. در کرومیتیت­های منطقه نیز، بافت­های لایه­ای و توده­ای دیده می­شوند. شواهد میکروسکوپی بیانگر وجود جهت یابی ترجیحی در کانی­ها بوده که با بازتبلور دانه­ها در دمای بالای گوشته­ای همراه شده است. شیمی کانی­های موجود در پریدوتیت­ها نشان می­دهد که این سنگ­ها شامل کانی­های فورستریت با کروم کم و نیکل بالا، دیوپسید و کروم اسپینل منیزیم دار همراه با مقادیر کمی ارتوپیروکسن وابسته به گوشته بالایی هستند و دچار بیش از ۳۵ تا ۴۰ درصد ذوب بخشی شده­اند. براساس نمودارهای تشخیص محیط زمین ساختی، مجموعه پریدوتیت­های مجموعه فاریاب بخشی از سنگ کره اقیانوسی هستند که در بالای یک منطقه فرورانش قرار دارند، دستخوش دگرگونی­های ذوب بخشی شده و سپس به صورت زمین ساختی و به شکل بخشی از افیولیت در پوسته جایگزین شده­اند.     
خانم افسانه ناصری اسفندقه، دکتر محمد رهگشای، دکتر ساسان باقری،
دوره ۳۱، شماره ۴ - ( ۱۰-۱۴۰۲ )
چکیده

سنگ­های دگرگونی مجموعه فاریاب بخشی از دگرگونه­های مجموعه باجگان با سن کرتاسه پسین هستند که در جنوب شرق پهنه سنندج-سیرجان، منطقه جنوب اسفندقه برونزد دارند. سنگ­های دگرگونی مجموعه فاریاب که در رخساره­های شیست سبز و آمفیبولیت دگرگون شده اند، شامل گارنت میکا شیست، اپیدوت شیست، اپیدوت آمفیبول شیست، آمفیبول شیست، اپیدوت-آمفیبولیت، آمفیبولیت و گارنت آمفیبولیت هستند. کانی­های تشکیل­دهنده آمفیبولیت­ها گارنت، آمفیبول، اپیدوت، پلاژیوکلاز، کوارتز و کانی­های ثانویه چون کلریت و اسفن و کانی­های فرعی تیتانیت و مگنتیت هستند. ترکیب بلورهای آمفیبول در آمفیبولیت و اپیدوت آمفیبولیت­های منطقه از نوع کلسیمی و شیمی آنها از مگنزیو هورنبلند و در برخی از آمفیبولیت­ها، فروچرماکیت-هورنبلند و همچنین در گروه فروپاراگاسیت هورنبلند، فرو­ادنیت هورنبلند و فرو­ادنیت متغیر است. شیمی ترکیب پلاژیوکلاز در گستره آلبیت تا الیگوکلاز قرار دارد. سنگ مادر بیشتر آمفیبولیت­ها­ و اپیدوت آمفیبولیت­های مجموعه فاریاب با رخداد کانی‌های شاخص در متابازیت‌ها تعریف شده و به صورت بازالت و گابرو در نظر گرفته می­شود. روش­های مختلف دما-فشار سنجی بیشترین دما (T) و فشار (P) را برای آمفیبولیت­های کنار پریدوتیت­ها نشان می­دهند که در بخش شمالی مجموعه قرار دارند و ۷۰۰ درجه سانتی گراد و ۷/۹ کیلوبار هستند. با دور شدن از مرز پریدوتیت­ها در واحدهای ساختاری پایین­تر و در بخش جنوبی مجموعه فاریاب، دما و فشار در سنگ های آمفیبولیت و اپیدوت آمفیبولیت به طور میانگین تا ۵۱۰ درجه سانتی گراد و ۳۴/۴ کیلوبار کاهش می­یابد که نشانگر شروع رخساره آمفیبولیت تا گستره آمفیبولیت میانی است. مسیرهای P-T همراه با خطوط هم­درجه نزدیک به هم بیانگر شیب­ زمین گرمایی بالا حتی در ابتدای دگرگونی است. شیمی کانی و نتایج دمافشارسنجی در کنار جایگاه زمین ساختی مجموعه فاریاب در پهنه سنندج-سیرجان می­توانند گویای یک مجموعه افزایشی-فرورانشی در یک پهنه فرورانشی نئوتتیس در زمان کرتاسه پسین باشند که شیبی به سمت شمال دارد و باعث شده است که سنگ­های با دما و فشار بالاتر روی انواع کم عمق­تر قرار گیرند.
خانم ناهید ناصری، آقای رضا زارعی سهامیه، آقای متیو لیبورن، آقای آندرسون کاستادوس سانتوس، آقای احمد احمدی خلجی،
دوره ۳۲، شماره ۱ - ( ۱-۱۴۰۳ )
چکیده

توده نفوذی پرگه در شمال شرق قزوین واقع شده است. سنگ­های نفوذی این توده بیشتر شامل مونزوگابرو و الیوین گابرو بوده که از نظر کانی­شناسی در بردارنده الیوین، کلینوپیروکسن، پلاژیوکلاز، بیوتیت و فلدسپار قلیایی هستند. از نظر زمین شیمیایی، این سنگ­ها دارای ویژگی‌ ماگماهای قلیایی پتاسیمی با غنی‌شدگی در عناصر سنگ دوست بزرگ یون ( Ba،U ،Pb ، Sr LILE:) و تهی شدگی در عناصر با شدت میدان بالا (HFSE: Nb, Ti, Zr) بوده که از این نظر شبیه فعالیت ماگمایی منطقه فرورانش و ماگماهای برآمده از گوشته هستند. الگوهای خاکی نادر (REE) بهنجار شده با کندریت غنی شدگی در عناصر خاکی نادر سبکLREE) )، با (La/Yb)N در گستره ۵۸/۸-۴۳/۴، و ناهنجاری‌های منفی جزئی (Eu/Eu* = ۰,۸۲-۰.۹۹) Eu را نشان می‌دهند. سنگ‌های گابرویی مورد بررسی برآمده از جدایش ماگمای اولیه ای هستند که از ذوب بخشی گوشته سنگ کره ای تهی شده با ترکیب اسپینل-پریدوتیت تشکیل شده‌اند. نسبت­های اولیه ۸۷Sr/۸۶Sr و ۱۴۳Nd/۱۴۴Nd  به ترتیب، (۷۰۴۹۳/۰- ۷۰۵۲۵/۰ و ۵۱۲۷۲/۰-۵۱۲۶۹/۰) با تشکیل ماگمای مادر در گوه گوشته­ای همخوانی دارند. مقادیرɛNd(i)  (۴۷/۱تا ۹۲/۱) در گستره مذاب­های برآمده از گوشته قرار دارند. بر پایه نتایج این پژوهش، پیشنهاد می‌شود که سنگ‌های نفوذی پرگه بخشی از کمربند ماگمایی البرز هستند که براساس داده­های زمین شیمیایی، محیط تشکیل آن­ها با یک محیط کششی پس از برخورد و پشت کمان همخوانی دارد.     
آقای حسین ناصری، آقای علی اصغر کلاگری، آقای سید غفور علوی، آقای سید مهران حیدری،
دوره ۳۲، شماره ۴ - ( ۱۰-۱۴۰۳ )
چکیده

منطقه  آلچه­قشلاق در شمال شهر ورزقان و جنوب معدن سونگون در پهنه فلززایی ارسباران واقع است. سنگ­های آتشفشانی مورد بررسی با سن ائوسن شامل آندزیت­ و تراکی­آندزیت­، داسیت­، داسیت­آندزیت­ و ریوداسیت­ هستند که با دایک­های ریولیتی و داسیت­آندزیتی قطع شده­اند. حضور رگه­های سیلیسی و باریتی همراه با دگرسانی­های گسترده فیلیک، آرژیلیک و پروپیلیتی از سیماهای کانی­سازی در این منطقه  است. کانی­های اسفالریت، کالکوپیریت، گالن و پیریت همراه کانی­های رسی، سریسیت، کربناتی و کلریتی از ویژگی­های کانی­زایی هستند. ماگمای سازنده این سنگ­ها دارای سرشت آهکی قلیایی پتاسیم بالا تا شوشونیتی است. نمودار­ عنکبوتی عناصر کمیاب بهنجار شده به کندریت نشانگر غنی­شدگی عناصر سنگ دوست درشت یون (LILE) نسبت به عناصر با شدت میدان بالا (HFSE) و ناهنجاری مثبت عناصر K، Rb و Th و ناهنجاری منفی عناصر Nb و Ti و در نتیجه بیانگر فعالیت ماگمایی کمان­های آتشفشانی کرانه قاره­ای و فرورانش است. نمودار عناصر خاکی نادر (REE) نیز نشان دهنده غنی­شدگی عناصر خاکی نادر سبک (LREE) نسبت به عناصر خاکی نادر سنگین (HREE) و میانه (MREE) بوده که از ویژگی­های سنگ­های آتشفشانی سری آهکی قلیایی وابسته به کمان ماگمایی است. این نتایج نشانگر غنی­شدگی گوشته با فرایند فرورانش هستند. بررسی نمودارهای مختلف سنگ­شناسی، محیط زمین ساختی پهنه­های فرورانش کرانه فعال قاره­ای را نشان می­دهد.

صفحه ۱ از ۱     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله بلورشناسی و کانی شناسی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2025 CC BY-NC 4.0 | Iranian Journal of Crystallography and Mineralogy

Designed & Developed by : Yektaweb