دوره 25، شماره 3 - ( 6-1396 )                   جلد 25 شماره 3 صفحات 567-580 | برگشت به فهرست نسخه ها



DOI: 10.18869/acadpub.ijcm.25.3.567

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rahimi nejad Z, Zarrinkoub M, Mohammadi S S. Petrography, mineral chemistry and genesis of peridotite in the Ratouk ophiolitic melange (East of Iran). www.ijcm.ir. 2017; 25 (3) :567-580
URL: http://ijcm.ir/article-1-955-fa.html
رحیمی نژاد زهره، زرین‌کوب محمدحسین، محمدی سیدسعید. سنگ‌نگاری، شیمی‌کانی‌ها و شکل‌گیری بخش پریدوتیتی در آمیزه افیولیتی راتوک (شرق ایران) . مجله بلورشناسی و کانی شناسی ایران. 1396; 25 (3) :567-580

URL: http://ijcm.ir/article-1-955-fa.html


دانشگاه بیرجند
چکیده:   (122 مشاهده)
منطقه مورد بررسی، بخشی از آمیزه افیولیتی زمین­درز سیستان در شرق ایران است که در 60 کیلومتری جنوب گزیک واقع شده است. واحدهای آمیزه افیولیتی منطقه راتوک شامل پریدوتیت (هارزبوژیت- لرزولیت)، گابرو (لایه­ای و همسانگرد) و با گسترش کمتر دایک­های دیابازی و واحدهای گدازه­ای است.بافت­های غالب واحد پریدوتیتی دانه­ای، ریزدانه­ای، پوئی کلیتیک و مشبک بوده و بلورهای تشکیل­دهنده آن­ها الیوین، پیروکسن و به مقدار کم اسپینل هستند. بررسی ریزپردازش کانی­های الیوین، پیروکسن و اسپینل در پریدوتیت­ها نشان می­دهد که الیوین از نوع فورستریت (Fo88.3-97.4 Fa2.6-11.7)، ارتوپیروکسن از نوع انستاتیت و اسپینل بیشتر آلومینیوم- کروم­دار و بندرت آهن­دار (Spl0.003-0.691 Chr0-0.443 Mag0.028-0.997) است. نتایج حاصل از شیمی کانی­های اسپینل و الیوین نشان می­دهد که پریدوتیت­های مورد بررسی از نوع گوشته­ای و افیولیت مورد مطالعه از نوع MORB بوده و از یک خاستگاه گوشته تهی­شده اسپینل لرزولیتی با درجه ذوب­بخشی بیش از 20 درصد حاصل شده­اند. در الگوی عناصر کمیاب پریدوتیت­ها بهنجار شده با گوشته اولیه، برای عناصر Cs,Th,La,P,K  ناهنجاری مثبت و برای عناصر Ti,,SrRb,Ba,Nb,Ce,Zr ناهنجاری منفی مشاهده می­شود. غنی­شدگی نسبی از LREE  نسبت به  HREEمی­تواند تحت تاثیر فرآیندهای ثانویه نظیر دگرسانی و دگرنهادی یا تله گدازه صورت گرفته باشد. دماسنجی ارتوپیروکسن در پریدوتیت­ها برای فشار 1 تا 10 کیلوبار دمایی بین 950 تا 1300 درجه سانتی­گراد را نشان می­دهد.     
متن کامل [PDF 2982 kb]   (55 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۶/۷ | پذیرش: ۱۳۹۶/۶/۷ | انتشار: ۱۳۹۶/۶/۷

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله بلورشناسی و کانی شناسی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Iranian Journal of Crystallography and Mineralogy

Designed & Developed by : Yektaweb