دوره 25، شماره 1 - ( 1-1396 )                   جلد 25 شماره 1 صفحات 122-111 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه صنعتی شاهرود
چکیده:   (3659 مشاهده)

مجموعه­ی نفوذی لخشک متشکل از توده گرانودیوریتی و دایک­های مونزودیوریتی- داسیتی، بخشی از نوار گرانیتوئیدی  جنوب غربی زاهدان- سراوان است که مساحتی حدود Km۲۹۰ را دربر گرفته است. این دایک­ها به صورت دسته­ی دایک موازی و با روند غالب شمال شرقی - جنوب غربی حدود ۲۰ الی ۳۰ درصد حجم توده را به خود اختصاص داده اند. توده گرانودیوریتی دارای بافت دانه­ای است و از پلاژیوکلاز، پتاسیم­فلدسپار، کوارتز، هورنبلند سبز و بیوتیت. کانی­های فرعی موجود در آن عبارتند از زیرکن، تیتانیت، آپاتیت، آلانیت و اکسیدهای آهن. دایک های مونزودیوریتی دارای بافت بلوری ریزدانه بوده و بیشتر از کانی های پلاژیوکلاز و هورنبلند قهوه ای تشکیل شده اند، درحالی که دایک های داسیتی دارای پلاژیوکلاز، سانیدین، کوارتز، بیوتیت و مقدار کمی هورنبلند هستند و بافت پورفیری دارند. برای تعیین سن به روش اورانیوم-سرب، بهترین زیرکن­ها و تیتانیت­ها از سنگ­های مورد نظر جدا شدند. نتایج تعیین نسبت­های اورانیوم و سرب به­وسیله­ی طیف­سنج جرمی نشان داد که سنگ­های توده گرانودیوریتی لخشک در ۱/۰ ± ۹/۲۹ میلیون سال پیش تشکیل شده­اند و سپس دایک­های مونزودیوریتی در ۱۱/۰ ± ۹۵/۲۸ میلیون سال و دایک­های داسیتی در ۶۹/۰ ± ۱۱/۲۸ میلیون سال پیش در آن تزریق شده­اند.     

متن کامل [PDF 4946 kb]   (1248 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.