دوره 23، شماره 1 - ( 1-1394 )                   جلد 23 شماره 1 صفحات 147-158 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Application of amphibole and feldspar chemistry in the petrogenetic study of the Middle Miocene granitoid complex, west of Kashan. www.ijcm.ir. 2015; 23 (1) :147-158
URL: http://ijcm.ir/article-1-194-fa.html
هنرمند مریم، رشیدنژاد عمران نعمت اله، امامی محمد هاشم، نباتیان قاسم. کاربرد شیمی کانی‌های آمفیبول و فلدسپار در بررسی پتروژنتیک مجموعه‌ی گرانیتوئیدی میوسن میانی، غرب کاشان. مجله بلورشناسی و کانی شناسی ایران. 1394; 23 (1) :147-158

URL: http://ijcm.ir/article-1-194-fa.html


1- دانشگاه تربیت مدرس
2- سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور
3- دانشگاه زنجان
چکیده:   (2699 مشاهده)

مجموعه­ی گرانیتوئیدی نیاسر با سن میوسن میانی، در غرب کاشان و در کمربند ماگمایی ارومیه- دختر بیرون زدگی دارد. بر اساس بررسی­های سنگ­شناسی، مجموعه­ی نیاسر شامل توده­های با ترکیب تونالیت، کوارتزدیوریت و دیوریت است. کانی­های اصلی تشکیل دهنده­ی سنگ­های منطقه شامل کوارتز، پلاژیوکلاز، آمفیبول، بیوتیت و فلدسپار است. آمفیبول­ها از نوع کلسیک بوده و ترکیب آن­ها از مگنزیوهورنبلند تا اکتینولیت تغییر می­کند و نشان دهنده­ی نوع I بودن توده­های مورد بررسی است. ترکیب پلاژیوکلازها در توده­های تونالیتی الیگوکلاز تا بیتونیت، در توده­ی کوارتزدیوریتی آلبیت تا آندزین و در توده­ی دیوریتی الیگوکلاز تا بیتونیت است. بررسی­های زمین فشارسنجی حاکی از آن است که فشار در زمان تبلور هورنبلند، در توده­های مورد بررسی، در حدود 1 تا 2 کیلوبار بوده که معادل با اعماق 8/3 تا 5/7 کیلومتری است. بر اساس دماسنجی زوج کانی هورنبلند – پلاژیوکلاز و فلدسپارها، دماهای 706 تا 756 درجه­ی سانتیگراد، برای توده­های نفوذی نیاسر، ارزیابی شد. ارزیابی گریزندگی اکسیژن این توده­ها نشان دهنده اکسنده بودن ماگماهای مولد توده­های نیاسر است و شاهدی برای تشکیل آن­ها در مرز ورقه­های همگراست.

متن کامل [PDF 2112 kb]   (573 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله بلورشناسی و کانی شناسی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Iranian Journal of Crystallography and Mineralogy

Designed & Developed by : Yektaweb