منطقهی پیجویی معدنجو از بیهنجاریهای شرقی مجموعهی معدن سنگآهن سنگان خواف در جنوبشرق مشهد است. زمینشناسی این منطقه شامل سنگهای رسوبی ژوراسیک، واحدهای اسکارنی و تودهی نیمهعمیق ترشیری با ترکیب مونزونیت است. اسکارنهای منطقه براساس فراوانی کانیهای سیلیکاتی آهکی و نوع آنها به 7 منطقهی گارنت اسکارن، پیروکسن- گارنت اسکارن، پیروکسن اسکارن، فلوگوپیت اسکارن، اپیدوت اسکارن، کلریت- اپیدوت اسکارن و اپیدوت- کلریت اسکارن تفکیک شدهاند. کانیسازی مگنتیت و کانیهای سولفیدی همراه با اسکارنهای با دمای پایین فلوگوپیت اسکارن و اپیدوت اسکارن رخ داده است. ترکیب گارنتها براساس تجزیهی ریزکاوش الکترونی، آندرادیت- گروسولار و پیروکسنها از نوع هدنبرگیتی تا هدنبرگیتی- دیوپسیدی است. کانیسازی در منطقهی پی جویی معدنجو بهصورت تودهای و چینهسان در سنگهای آهکی دولومیتی صورت گرفته است. کانه اصلی، مگنتیتهای شکلدار درشتدانه (40 درصد)، همراه با مقادیر کمتری پیریت، پیروتیت، کالکوپیریت، ملنیکوویت، اسپکیولاریت و پیرولوزیت، و کانیهای ثانویه شامل هماتیت و پسیلوملان است. مقدار FeO در مگنتیت بین 84 تا 91 درصد متغیر بوده و مقدار گوگرد از 02/0 درصد کمتر است. مگنتیتها غنی از منیزیم بیش از 1 درصداند. براساس میزان عناصر Ni, Cr, V Ti, Ca, Al, و Mn، مگنتیتها از نوع اسکارنی هستند. اسکارن منیزیمی معدنجو دارای شباهتهای بسیاری با اسکارنهای منیزیمی معدن سنگان و بهویژه منطقهی دردوی است که از جمله آنها میتوان به وجود پیروکسن دیوپسیدی، فلوگوپیت، ترمولیت و مگنتیت سرشار از منیزیم اشاره کرد.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |